ผู้ประพันธ์ได้จากไปแล้ว แต่ผลงานยังอยู่ และยืนอยู่ได้ด้วยความทระนงในโลกวรรณกรรมดังนั้น สูญสิ้นความเป็นคน จึงมิใช่ ‘หนังสือแห่งความตาย’ ที่เมื่อใครได้อ่านแล้วเหมือนได้ดื่มยาพิษที่พร้อมจะตายตกตามไปแต่คือยาขมที่ปลุกให้เราตื่นตระหนักต่างหาก
- อุทิศ เหมะมูล
